Om meerdere redenen is het vormgeven van agrarisch natuurbeheer in akkerbouwgebieden erg uitdagend. Zeer hoge grondprijzen, intensieve bouwplannen en veel noodzakelijke gewasaandacht in het groei- en broedseizoen vormen daarbij de hoofdoorzaken van het moeilijk kunnen inpassen van een benodigde verscheidenheid aan natuur- en landschapselementen om tot breed biodiversiteits- en natuurherstel te komen. Het is niet voor niets dat van de 120.000 hectare agrarisch natuurbeheer er minder dan 1/6 uit bouwlandpakketten bestaat.

Om die reden zijn natuurinclusieve akkerbouw proeftuinen zoals het Buijtenland van Rhoon (IJsselmonde) en de Van Pallandtpolder (Goeree-Overflakkee) zo leerzaam. Door niet alleen een substantieel deel van het areaal om te zetten in natuur- en landschapselementen, maar ook noodzakelijke veranderingen door te voeren in het bouwplan en de gewasverzorging wordt een samenhangend pakket aan maatregelen nagestreefd die voor breed herstel van biodiversiteit kan zorgen.

Udo Prins van het Louis Bolk Instituut vertelt hoe natuur en landbouw elkaar kunnen versterken door te beginnen met aangepast beheer van al bestaande natuur- en landschapselementen, maar daarna ook de meest constructieve toevoegingen te doen aan nieuwe natuurmaatregelen en te beginnen met de meest impactvolle aanpassingen in de agrarische bedrijfsvoering daarop aan te laten sluiten. Hierbij vormen de ervaringen van inmiddels tien jaar ervaring in de twee genoemde natuurinclusieve akkerbouw proeftuinen in Zuid-Holland de basis.