Mensen associëren paddenstoelen niet zo snel met agrarisch landschap. Dat is niet helemaal terecht, want overal waar planten groeien of plantaardig afval aanwezig is kan je in principe paddenstoelen verwachten. Parasitaire paddenstoelen op gewassen zoals maïsbrand of in vroegere tijden moederkoorn zijn berucht, maar gelukkig hebben veel paddenstoelen juist een positieve functie, als opruimers van dood organisch materiaal of samenlevend met planten.

We belichten in deze sessie de paddenstoelen van het agrarisch landschap. Dat zijn veelal paddenstoelen die houden van voedselrijke omstandigheden, er is zelfs een hele groep die gebonden is aan vaste mest, en sommige soorten groeien alleen op mesthopen. Een aantal van deze soorten treffen we ook in akkers. Een andere groep bestaat uit vaak kleurrijke paddenstoelen die gebonden zijn aan meer of minder schrale, ongestoorde graslanden. Tot halverwege de vorige eeuw zag je deze soorten regelmatig in weilanden, maar daarna zijn ze achteruit gegaan. Toch is het agrarisch gebied is nog steeds belangrijk voor deze soorten, met enkele zeldzame paddenstoelen die versnipperd in een gebied nog voorkomen, en nieuwere locaties die zich positief ontwikkelen. Met name in de wat schralere bermen en slootkanten worden nog soorten uit deze groep gevonden. Aandacht voor en herkennen van deze groep soorten is belangrijk om te kunnen behouden wat er nog is. Op de langere termijn kan met goed beheer deze locaties nog waardevoller worden.